پيغمبرانش را به قوم وى فرستاد و به او وحى كرد كه به قومت بگو : راستش اين است كه اهل هيچ آبادى و هيچ مردمى كه در اطاعتِ من به خوشى و فراوانى رسيده و از حالى كه من دوست دارم به حالى كه بد دارم منتقل شوند جز اين نيست وضع آنان را از آنچه دوست دارند به وضعى كه بد دارند برگردانم و اهل هر آبادى و هر خانه‌اى كه در نافرمانى من به بد حالى و تنگدستى افتاده‌اند و از حالى كه من بد دارم به حالى كه دوست دارم بر گردند جز اين نيست كه من آنها را از حالى كه بد دارند به وضعى كه خوش دارند برگردانم ، به آنها بگو كه : رحمت من پيش است از خشمم ، از رحمت من نوميد مباشيد ، زيرا هيچ گناهى نزد من بزرگ‌تر از آن نيست كه آن را بيامرزم ، به آنها بگو : از راه عناد و لجبازى خود را در معرض خشم در نياورند و دوستانم را خوار و سبك نشمارند ، زيرا هنگام خشم مرا حمله‌هائى است كه هيچ چيز از آفريده‌هايم در برابر آنها تابِ ايستادگى ندارند . ( 1 ) 26 - از امام رضا ( ع ) ، فرمود : خدا عز و جل به يكى از پيغمبرانش وحى كرد : هر گاه طاعت شوم ، راضى گردم و هر گاه راضى گردم ، بركت دهم و براى بركتِ من پايانى نيست و چون نافرمانى شوم خشم كنم و چون خشم كنم لعنت كنم و لعنتِ من تا هفت پشت برسد . ( 2 ) 27 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود : به راستى يكى از شماها بسيار از سلطان مىترسد و اين جز براى ارتكاب گناهان نيست تا مىتوانيد از گناهان پرهيز كنيد و بر آنها